V R E K K E N P A G I N A
Consuminderen, bezuinigen en besparen met een knipoog.
      Aangepast zoeken

      In ons kookrubriekje treft u hieronder het recept aan voor het maken van mayonaise a la Brander. 

      Als u nu de woorden 'Heuh?' of 'Wat?' denkt, danwel uitingen van gelijke strekking, dan bent u waarschijnlijk niet een in de jaren 70 en 80 van de vorige eeuw opgegroeide Groninger. Want daar toog men in die jaren met enorme proporties aan voorpret naar de gelijknamige cafetaria annex automatiek. Niet vanwege de patatjes, eierballen of nierbroodjes maar vanwege de volvette en onnavolgbare mayonaise die men daar serveerde.

      En u kunt het nu ook zelf maken door de onderstaande receptuur te volgen. Opdat het niet voor het nageslacht verloren gaat.

      Mayonaise van Brander

      4 Eierdooiers op kamertemperatuur.

      1 Theelepel zout.

      1 Eetlepel mosterd.

      2 Eetlepels azijn.

      'Worchestersaus' naar smaak toevoegen.

      Peper naar smaak toevoegen.

      Een paar scheutjes 'Maggi' en één liter slaolie (na het mengen toevoegen) ook op kamertemperatuur.

      Meng alles, behalve de olie, met de mixer.

      Voeg vervolgens de olie heel langzaam onder het mixen toe. Doe dit druppelsgewijs zodat het niet te dik wordt (want dan gaat u te snel)

      Start dan het proces als nieuw met eierdooier en azijn en als het dan wel lukt kunt u de mislukte mayonaise langzaam weer toevoegen.

      'Hier ergens werd het recept teruggevonden.'

      Hoewel de naam anders doet vermoeden is het slecht tuinieren op dodenakkers.

      De Ieren waren lang geleden erg verknocht aan hun aardappelen maar kwamen er achter dat er aan monocultuur grote nadelen zijn verbonden. Meer dan één miljoen Ieren stierven de hongerdood, rond het jaar 1850, omdat de aardappeloogst mislukte. Het was tevens voor velen de aanleiding om het groen-groen-groen-groen-knollen-knollen-land te ontvluchten en de parmantig zittende haasjes achter zich te laten. Gelukkig bleef Sean O’Prah wel. Sean was vroeger een wildebras wat zich onder meer uitte in het willekeurig tot moes slaan van mensen en het in brand steken van hun huizen. En dat was tijdens één van zijn vrolijke buien. U wilt niet weten, en ik ga het u ook niet vertellen, wat hij deed als hij eens met het verkeerde been uit bed was gestapt. Nee, echt niet. Sean was ook geen beste kok. Aardappelen at hij ongeschild en rauw op. Net als kippen. Hij is ook eens gezien met een varkenspoot in zijn mond terwijl het dier op zijn andere drie poten luid krijsend een heenkomen zocht. Gekke Sean.

      'Vertel snel verder goedheiligman.', hoor ik u denken.

      Hij werd verliefd op Kayleigh en zij op hem. Een mooi en lief herderinnetje met amandelvormige ogen, maar verder was ze een plaatje. Kayleigh liet Sean ervaren dat het leven ook een zachte kant kan hebben. Rust, regelmaat en rijstebrij zo u wilt. Sean wilde haar niet kwijt en wist dat zijn gedrag enige aanpassing behoefde zodat zijn liefde voor haar beantwoord zou blijven. Mensen tot moes slaan, plunderen en vernielen behoorde tot het verleden. Sean ging plots boodschapjes doen voor oude Ieren, werd een bekwaam volksdanser en richtte een vereniging ter bescherming van inheemse slangensoorten op. Hij werd geliefd. En dat deed hem goed. Sean begon ook ineens te tuinieren omdat het wroeten in de aarde hem zoveel rust bracht en omdat ze de opbrengst goed konden gebruiken. Hij plantte pardoes allerlei andere knollen dan die des aardappels in de grond. Hij experimenteerde met uien, prei, bonen, pompoenen, pastinaak, sla en spinazie. In het voorjaar legde hij een aardbeienveld aan en kweekte hij frambozen, kruisbessen en bramen.

      Straks gaan we samen zingen. Doet u gezellig mee?

      Kortom: hij was niet meer te houden. Aldus zorgde hij voor voldoende fruit en groente voor de hele gemeenschap. Ieder volgde zijn voorbeeld en het land kwam er weer bovenop. Kinderen zongen, onderwijl met veel plezier wiedend en schoffelend dat het een aard had, massaal het volgende lied (op de wijze van ‘Zeg ken jij de mosselman’ ):

      Zeg ken jij de Moestuin Ier de Moestuin Ier de Moestuin Ier

      Eerst sloeg hij alles tot moes na bier, moes na bier, moes na bier

      Maar nu werkt hij als tuinier, als tuinier als tuinier

      Zeg ken jij de moestuinier hij woont in de buurt van Galway

      En dat schrijf ik alleen maar omdat ik u graag wil vertellen dat het hebben van een moestuin, hoe groot of klein ook, u zoveel levensvreugde kan brengen en erg veel geld kan besparen. Eten uit uw eigen tuin geeft veel voldoening en de smaak is navenant. Begin eens met een kleine bak (maak er zelf anders één van wat resten ongeverfd hout, koop niet die belachelijk dure bakken uit de doe-het-zelf winkels) en wat losse potten. Doe wat ervaring op en breid het langzaam uit. Huur eventueel een lapje grond op een volkstuincomplex. Moestuinieren is echt een geweldig leuke hobby, u ontmoet veel leuke mensen en voor u het weet bent u onafhankelijk in uw groente- en fruitvoorziening. Sean overleed, zo cynisch kan het lot zijn, doordat hij zich verslikte in een slak die zich in een krop sla had verstopt. Daarom deze subtip: maak uw groentes wel goed schoon, lieve mensen.

      De Vrek bezoekt regelmatig Chinese of Indonesische toko's, Turkse supermarktjes en Marokkaanse bakkerijen. Niet alleen het aanbod verfrissend is, maar vooral de prijs van het aanbod (vaak standaard producten die u nu ook gebruikt) doet mijn hart zingen en juichen. Dat laatste is meestal niet storend en dient niet al te letterlijk te worden opgevat.

      Neem eens een minder voor de hand liggende winkel op in boodschappenroute en ontdek niet alleen (en dit is dan weer wel letterlijk bedoeld) nieuwe werelden maar ook dat het eten daar vaak goedkoper is dan in uw huis-tuin-en-keuken-supermarkt.

      Dit is wel degelijk polariserend bedoeld.

      Russisch Roulette: een spel voor het hele gezin.

      Wat zijn wij mensen toch rare mensen. Aan de ene kant willen we gezond en verantwoord leven zodat we zonder gebreken en vol van vreugde de zilvergrijze jaren doorbrengen. Aan de andere kant stoppen we ons vol met allerlei ingrediënten die op zijn minst het leven niet verlengen. De sigaret is daar het bekendste voorbeeld van. Maar ook oplosmiddelen in verf, asbest en DDT verkorten de gemiddelde ziekenhuisopname niet. Vroeger mochten schilders hun hele leven boven de verfdampen hun werk doen, werden sigaretten aangeprezen door doktoren, werd asbest de hemel ingeschreven en zouden we een samenleving zonder DDT niet in stand kunnen houden. Ergens wisten we wel dat het niet goed was, maar zolang de wetenschap niet het tegendeel kon bewijzen werd voortgegaan met de productie en ongebreideld gebruik. Aspartaam, die kunstmatige zoetstof die in veel ‘light’ producten zit, verkeert al jarenlang in een verdachte hoek en slaagt er maar niet in om daar uit te komen. Hmmm? Rook? Vuur? Je kunt er erg ziek van worden zeggen velen en zij onderbouwen hun stelling met allerlei wetenschappelijke rapporten en feiten. ‘Niet waar!’, roept de industrie en frisdrankenlobby om het luidst: ‘Het is hartstikke gezond en zou eigenlijk direct na de geboorte intraveneus toegediend moeten worden.’  Nou ja zeg.  Zoekt u zelf maar eens op internet en maak uw eigen hersens op (make up your own  mind). U weet dat ik nergens een mening over heb en u zeker niet zal indoctrineren met mijn eigen, altijd juiste, denkbeelden. De kans, maar nogmaals trek alstublieft uw eigen conclusie, dat ik aspartaam tot mij neem is net zo groot als mijn vrijwillige deelname aan een potje Russische roulette waarbij ik de enige deelnemer ben en honderd gokkende benevelde onberekenbare types gespannen, maar tegelijkertijd geamuseerd, toekijken wanneer ik de vinger aan de trekker leg.

      Spruitjessap

      Frisdranken, in tegenstelling tot mufdranken en spruitjessap, zijn mateloos populair en duur. Er zijn twee varianten: met suiker en zonder suiker. In de variant mét suiker zit zoveel suiker dat u er dik van wordt. De Vrek kent mensen die voor het slapen gaan een fles cola opdrinken en zich er tegelijkertijd over verbazen dat ze aan slapeloosheid lijden. Uw terechte conclusie is: de Vrek moet eens snel wat intelligenter volk aan zich binden. In de ‘light’ variant van frisdrank zit aspartaam. Als u zeker weet dat aspartaam gezond is en uw leven verlengd zou ik zeggen: ga uw gang. Bij twijfel: neem het tot u en speel uw eigen Russisch roulette spel. Maar het beste en goedkoopste is het om alle frisdranken te mijden. Neem toch een lekker glas water, pers een sinasappel uit, maak een smoothie of uw eigen appelsap en speur eens op internet naar leuke drankjes die u zelf kunt maken. Ranja is ook goedkoop, er zijn gezonde varianten van, en het is nog lekker ook. Zonder frisdrank, roken, asbest en DDT is het ook best leuk om te leven hoor. En dat bedoel ik in het geheel niet, ik ken het woord niet eens en lees het straks echt voor het allereerst, polariserend.

      'Nou, u woont hier leuk.'

      Eerst de feiten.

      Tussen 2005 en 2009 daalde de productie van tomaten in Slovenië met ongeveer 34 %. De Philips HP6370, dat is ter verduidelijking voor de leken onder ons een Ladyshave (damesschaaf), is verkrijgbaar in de kleuren wit en creme-wit. En, ook saai om te weten, vrienden van de buren van een goede kennis zijn een paar maand geleden op de fiets naar de bioscoop geweest. Mijn hemel wat is dit een saai stukje en het is nog lang niet afgelopen. U krijgt thans een verhandeling over de geneugten van het zelf fabriceren van brood. Houdt vol beste lezer of lezeres want hoewel het saai is zure zult u toch hier uw voordeel mee kunnen doen.

      Even rekenen.

      Zelf brood bakken is niet alleen erg lekker en eenvoudig om te doen, maar het bespaart u veel geld. Terwijl u een gaap onderdrukt zal ik het u toelichten.  Een broodbakmachine kost tussen de € 45,00 en € 200,00. Een theoretische afschrijving in 4 jaar, gebruik 5 maal per week levert bij een machine van € 90,00 (een model dat de Vrek gebruikt) per brood een kostprijs van € 0,09 op. Daarna zelfs € 0,00. Het stroomverbruik voor het fabriceren van een heerlijk brood van 750 gram (500 gram meel aangevuld met water) kost ongeveer € 0,22 voor een standaardbrood. Broodbakmix (uitgangspunt is een zak licht volkorenmeel van 2000 gram (inclusief gist) die we hebben aangeschaft bij een landelijk georiënteerde kruidenier) kost momenteel  € 3,25. Dat komt neer op € 0,82 per brood. Volhouden hoor: we zijn er bijna. De kostprijs van een brood bedraagt aldus (0,09 + 0,22 + 0,82) = € 1,13. Nou, wat vindt u van die prijs? Meevallertje toch?

      En het is nog eenvoudig en tijdbesparend ook.

      Er zijn mensen die denken dat zelf brood bakken veel en ingewikkeld werk is. Dat is geenszins het geval: in 2 minuten tijd is de broodbakmachine geprepareerd en ingesteld. Voor u het weet zult u ervaren dat het een routinehandeling is om de bakmachine te vullen met water (zelf doe ik er nog een scheutje olijfolie bij), het meel af te wegen en de machine in te stellen. U staat langer bij de bakker in de rij te wachten op uw beurt dan de tijd die u nodig heeft om uw eigen brood te bereiden. Het is goedkoper, lekkerder en heel prettig wakker worden met de geur van vers brood in huis, caravan, tent, chalet, iglo of in welk  type huisvesting u ook moge resideren. Gefeliciteerd u heeft het einde van dit saaie stuk gehaald. Wist u overigens dat de televisietoren van Dortmund 219,6 meter hoog is?

      'De bevestiging dat het om dit merk zou gaan krijgt u niet, dat zou als reclame opgevat kunnen worden, maar een ontkenning leest u hier evenmin want dat zou als anti-reclame kunnen worden opgevat. Zulks zou de onpartijdigheid van dit forum in het geding kunnen brengen hetgeen onwenselijk is. Nuancering is en blijft te allen tijde het grootste goed dat we nastreven. Zelfs het foto-bijschrift dient uit te blinken in duidelijkheid, genuanceerdheid en dit keer zelfs in lengte. Tenminste dat vind ik. U heeft wellicht een heel andere mening. Of niet. Ach, zoek het ook maar uit.'

      Ooit zat de Vrek in de antichambre van een uitspanning waar het goed toeven was, te wachten op het gezelschap dat hem tijdens het diner ter conversatie zou dienen. Een man gekleed in tweed en met de snor die past bij een slag rijders van landrovers en aanverwante automobielen betrad de ruimte en nam plaats in een fauteuil aan de open haard. De gerant vroeg hem wat hij wilde drinken. De man keek rustig terug en sprak met geaffecteerde stem dat ‘een korenwijntje er nu best wel in zou gaan’. Zulks geschiedde en de Vrek keek toe hoe de man volledig op ging in het eerste slokje korenwijn dat hij nam. Bijkans ging ik opstaan van bewondering om luid applaudiserend het ultieme genieten dat de man uitstraalde te ondersteunen. Het leek me echter niet gepast.

      Hoe het heurt.

      Wel nam ik, die nooit sterke drank nuttigde, me voor om ook eens korenwijn te drinken. Die hoort rechtstreeks uit de vriezer te komen en gebruik je op een moment van de dag wanneer vanuit rust de smaak ten volle geproefd kan worden. En ik moet u bekennen dat ik sedert die tijd jaarlijks meerdere flessen korenwijn tot mij neem. Daar ben ik zelfs behoorlijk merkvast in. Het is een wat duurder merk. Maar als ik ergens uit eten ga waar men een ander, goedkoper, merk schenkt dan geniet ik er niet minder van. Eigenlijk proef ik geen enkel verschil. Vreselijk toch? Net als bier: in onze bedompte bedoening moet het altijd dat ene merk zijn. Daar zijn we behoorlijk trouw in. Ook weer zo’n ietwat duurder merk. Maar eigenlijk is dat hele goedkope merk net zo lekker.

      Nodig mij alstublieft eens uit.

      Als u mij voor een blinde biersmaaktest zou uitnodigen, en waarom zou u dat niet doen,  dan zou ik waarschijnlijk jammerlijk falen maar aan de andere kant uiteindelijk wel onbedaarlijk grappig worden en u mijn danskunsten vertonen. Jenever van merk a of van merk b of van merk c of van merk d of van merk e of van, bijvoorbeeld, merk f: ik proef het verschil niet. Maar ik lees wel het verschil op de kassabon. Voor frisdrank geldt hetzelfde. Vanaf nu ga ik voor de goedkope merken want mijn smaakpapillen zijn niet dusdanig verfijnd dat het prijsverschil rechtvaardigt dat ik de (te?) dure merken in huis haal. Overigens: als u toch over de grens gaat loop dan eens een slijterij binnen want dat is nog steeds contante guldens besparen vertelde een Zeeuws meisje met zijspiegels mij ooit. 

       

      Inhaken en meezingen mensen:

      'Ik heb un spijker in munne kop, au-au

      Daar zitte un kikker boven op, nou-nou'

      Een geweldige aanklacht tegen overmatig drankgebruik van de muziekformatie ‘De Stipkes’.  Onder het motto ’als-u-geen-hoofdpijn-heeft-van-het-vele-zuipen-dan-krijgt-u-het-wel-van-dit-lied’ veroverden zij in 1976 een plekje in de Top 40. Bruggetje: om hoofdpijn te bestrijden neemt de Vrek wel eens een paracetamolletje in. Meestal het goedkoopste huismerk dat er maar te vinden is, want dat werkt altijd uitsteekbaar. Nu was ik plots, ik weet ook niet waarom dus gelieve mij er niet verder naar te vragen, geïnteresseerd in het verschijnsel Finimal dat tevens in mijn lokale supermarkt in het schap ligt naast het huismerk van diezelfde in het groot gruttende. De prijs van 20 tabletjes Finimal is daar € 2,79 (10 september 2011) en die van het huismerk € 1,09. Dan hebben het over 20 tabletten in een verpakking met 500 mg paracetamol (scheikundige verbinding C8H9NO2) en 50 mg coffeïne (‘Please, give me some coffee Ine.’).

      De paracetamoldialogen.

      Dezelfde dag ben ik tevens een drogisterijketen  binnengelopen en heb aldaar hetzelfde item gescoord voor slechts € 0,95. Drie keer zo goedkoop als Finimal! Daarna nog even naar de apotheek (daar kost Finimal zelfs € 3,05 en het eigen merk van de apotheker € 1,95 voor 30 stuks)  en toen ontspon zich het volgende gesprekje. Luister u even mee?

      - ‘Goede morgen waarde Vrek, mag ik opmerken dat u ook vandaag weer heerlijk riekt naar, als ik het goed waarneem, een bloemenweide met een vleugje houtwal. Waarmee kan ik u ten dienste zijn?

      - U eveneens een fijne ochtend gewenst mijn beste. Ik kom tot u ten einde een prangende vraag die ik heb aangaande het verschil tussen Finimal en een willekeurig ander merk paracetamol van dezelfde samenstelling beantwoord te krijgen. Wat veroorzaakt het prijsverschil?’

      - ‘Aha, welnu er is geen verschil in werking of kwaliteit. U betaalt de meerprijs enkel voor de merknaam. Het werkt beiden even goed, beste man voor wie eigenlijk een serie standbeelden zouden moeten worden opgericht.’

      U schrijft, wij blijven (bij ons standpunt).

      De Vrek heeft tevens getracht om van Bayer, de fabrikant van Finimal, uitgelegd te krijgen wat het prijsverschil rechtvaardigt en kreeg het volgende antwoord.

      Geachte mijnheer, Hartelijk dank voor uw vraag over Finimal die u heeft gesteld via het internet. U heeft ons gevraagd hoe het komt dat Finimal duurder is dan de eigen merken van Kruidvat en soortgelijke winkels/drogisterijen.  De reden hiervoor is dat de ingrediënten van Finimal van zeer goede kwaliteit zijn en de controle daarop erg hoog is. Daarnaast worden de zogenaamde A merken ondersteund door artsen die vragen kunnen beantwoorden als die er zijn over het gebruik van Finimal. Kortom, er is wat meer service wanneer u daarvan gebruik wilt maken. Wij hopen u hiermee voldoende te hebben geïnformeerd. Mocht u nog vragen hebben, stelt u deze dan gerust. Met vriendelijke groet, Medical Team Consumer Care

      En natuurlijk had ik meer vragen die ik per ommegaande aan hen stelde:

      Mijn hartelijke dank voor uw antwoord. Staat u mij toe dat ik toch nog een paar, voor mij, verhelderende vragen stel.  De ingrediënten van de andere fabrikanten, die ook onder toezicht staan, zijn ook zeer hoog te noemen. Waarin onderscheidt uw kwaliteit zich? De werkzame stoffen zijn toch eender? Anders mag je het toch niet coffeïne of paracetamol noemen? Ook in de werkingssfeer kan ik geen onderscheid benoemen. U zegt toch dat het er is. Hoe merk ik dat? Daarnaast zegt u dat uw merk ondersteund wordt door artsen. Andere merken dus niet? Geldt dat dan bijvoorbeeld ook voor het huismerk van de 'kring-apothekers'? Die te raadplegen artsen, zo maak ik uit uw antwoord op, werken klaarblijkelijk niet bij Finimal. Waarom werkt dat door in uw prijsstelling? U begrijpt: ik ben erg nieuwsgierig. Ik hoop dat u mij dit niet euvel duidt. Het gaat mij erom dat ik wil snappen waarom u drie maal zo duur bent als een ander merk.

      Een net briefje van een belangstellende consument die het volgende antwoord kreeg van Bayer.

      Geachte mijnheer,  Hartelijk dank voor uw reactie. Wij kunnen alleen spreken over onze eigen producten en doen geen uitspraken over andere producten. In de vorige beantwoording van uw vragen kunt u de gevraagde informatie terugvinden. We hebben hier verder niets aan toe te voegen. We blijven van mening dat Finimal een kwalitatief hoogstaande pijnstiller is en dat medische vragen betreffende Finimal door gekwalificeerde mensen wordt beantwoord. Wij vertrouwen erop u hiermee voldoende te hebben geïnformeerd.  Met vriendelijke groet, Medical Team Consumer Care

      Nee, dacht ik. U heeft mij niet voldoende geïnformeerd en om die reden heb ik nogmaals geprobeerd om helder te krijgen waarom we driemaal zoveel betalen voor dat merk zonder dat ik daar een heldere rechtvaardiging,  die strookt met mijn wereldbeeld, voor kan vinden.  Maar op onderstaand e-mailtje van mij heb ik, met alle begrip want ik hef daar een zuigend toontje aan (en dat van die publicatie had ik ze ook niet eerder verteld, was misschien wel wat netter geweest), geen reactie meer gekregen.

      Alvorens ik tot publicatie over ga stel ik u graag in de gelegenheid om uw antwoord toe te lichten. Ik kan niet geloven dat u uw eigen beweringen niet kunt onderbouwen. Mijn reactie is: Finimal is drie maal zo duur als een ander absoluut vergelijkbaar product en op grond van een vage niet onderbouwde bewering is men gerechtigd, zo vindt men bij Finimal klaarblijkelijk zelf, dat dit terecht is. We weten alleen niet waarom en zullen het ook nooit weten. Anders dan in vorenstaande zin kan ik uw reactie niet samenvatten.

      Huismerken zijn finimaal zo goed, u bent zo weer beter (uit).

      Oei, die zit! Kijk goed en laat u informeren over geneesmiddelen, vitamines en andere pillen en smeerseltjes die u bij drogisterij of apotheek wilt kopen. Huismerken zijn minstens net zo goed als de bekendere merken. Ze worden allemaal op hun werking getest en beoordeeld. En bij twijfel kunt u zich altijd laten voorlichten door de uitbaters van betreffende verkooppunten.  

      Kritische consumenten aller landen verenigt u!!

       

      Leuk hoor: Mindy (en Mork)

      Ondanks de titel gaat ook dit weer een zeer samenhangend stukje worden. Zet u schrap, hijs de zeilen en prijs de dag niet vooraleer het avond is. Mork komt van Ork. Voor de mensen die na 1973 tot leven gewekt zijn: Ork is een planeet en een bewoner met de naam Mork werd door het lokale bestuur van Ork naar de aarde gestuurd om u en mij, maar vooral u, te bestuderen. Daar ontmoette hij een vrouw met de naam Mindy. En zo kwam de komisch bedoelde serie Mork en Mindy op televisie. Mork van Ork zei altijd de woorden Nanu-Nanu wanneer hij iemand ontmoette. Hij heeft de inburgeringstoets dan ook niet doorstaan en de uiterst sympathieke Minister Leers heeft hem uiteindelijk op de trein naar huis gezet waarna we niets meer van hem, en Mindy, hebben mogen vernemen (hetgeen wel vaker gebeurt als wij mensen heenzenden). Mork kon met zijn vinger vloeistoffen opzuigen. Maar harde stukjes pasten daar niet in zodat hij nimmer van onze aardse soepen geproefd heeft. Dan zei Mindy tegen Mork: ‘Ork, Ork ,Ork, soep eet je met een …..?’ En dan zei Mork:  ‘Vork’.  Dat was een foutieve veronderstelling van onze kolderieke vrind. En nu we het er toch over hebben: wist u dat soep een ontzettend goedkope, gezonde, snel te bereiden en uiterst voedzame maaltijd oplevert?

      "Gaat die Vrek ons nu ook al een recept geven?"

      Wat heeft u nodig: zout, peper, bouillonblokjes, vermicelli en een zakje soepgroente. Nog beter: ui, selderij, wortel, prei en bloemkool uit eigen tuin. Indien gewenst kunt u er wat gehaktballetjes bijvoegen. We hebben het hier dus niet over de duurste ingrediënten.  Maar er komt nog iets bij en dat is wat ik het schaalvoordeel noem. U kunt in één keer heel veel soep maken en verdelen over verschillende schalen. En die eet u later in de week nog eens een keer of u vult er uw vriezer mee. Voor ongeveer € 1,00 per persoon kunt u een heerlijk bord soep maken en die hoeft u later enkel nog maar op te warmen (scheelt kookkosten). Maar u kunt het zo duur maken als u wilt. Daarom adviseer ik u om in overweging te nemen om één keer per week een soepmaaltijd te nuttigen: lekker, gemakkelijk en snel, gezond en niet duur. Serveer er een plakje brood bij en twee porties spareribs. Dat laatste was een grapje. De rest was serieus.

       

      Dat spreekt voor zich.

      Als u op weg gaat naar uw werk, een dagje op stap gaat met de kinderen of simpelweg naar de supermarkt gaat: bereid u voor. Hoe vaak overkomt het u niet dat u onderweg overvallen wordt door hetzij dorst hetzij ‘lekkere trek’. Veel mensen gebruiken deze fysieke maar deels ook psychische vraag van het lichaam om eens goed geld uit te gaan geven bij tankstations. Subtip: tank mede hierom alleen nog maar bij de witte pomp, het is goedkoper en u wordt niet verleid tot het plegen van nutteloos waardeloos onzinnig onredelijk overdreven consumentisme. Maar dat moet u natuurlijk helemaal zelf weten want daar heeft uw onpartijdige Vrek verder geen oordeel over. Als u thuis een plastic flesje water vult kost het u letterlijk nog geen cent. Koopt u onderweg een flesje water bij de benzinepomp € 2,00. Snickers, Mars, Nuts en andere ongezonde tandenbedervende vol chemische rommel verpakte niet slavenvrije chocolade, maar ook hier heeft De Vrek verder geen oordeel over, kost in de supermarkt gemiddeld nog geen € 0,30 per reep. Bij de pomp al snel € 1,00.

      Hieronder dram ik even door voor het effect. Slim hé?

      En dan hebben we het al helemaal niet over die kleffe deegwaren met vulling die in de tankstations aangekomen ineens ‘luxe pains’ zijn gaan heten en daar € 3,00 moeten kosten. Waarom weet niemand. U bent sneller en goedkoper uit als u zelf, en dat is gewoonweg ook handig, een paar flesjes water of andere drank in de auto heeft, zelf koffie meeneemt in zo’n handige thermobeker en het nodige snoepgoed (appels schijnen beter te zijn) in het dashboardkastje voorradig houdt. Als u dit doet bespaart u per week al heel snel ten minste € 4,00 en dat is per jaar € 200,00. Vertegenwoordigers, truckers en anderen die veel op pad zijn besparen vanzelfsprekend een veelvoud.

       

      'Dit plaatje dient ter ondersteuning van onderstaand verhaal.'

      We gaan in de zomer niet op wintersportvakantie en evenmin hebben we de behoefte om bij 10 graden vorst een stukje te gaan zeilen (met een ijsbrekertje varen is dan wel weer geinig). In de winter zitten we bij de open haard en in de zomer zetten we een paar ramen extra open. Dat is logisch en zo vindt mevrouw Moeder Natuur dat het hoort. 

      Stelt u zichzelf wel eens de vraag, zo sprak uw Vrek op belerende toon, of het allemaal wel zo’n goed idee is: zontomaatjes, aardbeien en frambozen eten in de winter? Wintergroenten eten in de zomer? Waar komen die groentes vandaan? Nou, zo gaat de belerende Vrek verder, uit duur gestookte kassen, diepvriezen of uit verre landen. Gelukkig staat tegenwoordig bij de groentehandelaren vermeld waar uw product vandaan komt. Kijk daar naar en besluit dat wanneer uw groente of fruit een te lange reis heeft gemaakt deze niet aan te schaffen. De prijs van aardbeien in de winter, hoe lekker ook, is hoog. En als de prijzen van frambozen of druiven in de winter laag zijn dan kunt u zichzelf afvragen of de boer in kwestie wel een eerlijke prijs heeft gekregen van de kruidenier in kwestie.

      Laten we gewoon massaal seizoengroentes en fruit eten. Ook dan is er genoeg variatie. Ja, soms kunt u dan even niet eten waar u trek in heeft, maar alles willen hebben in het leven is toch niet het doel waarnaar we streven?

      Zoals een Britse komiek, ik meen Bill Conolly ,ooit zei: ‘Leven? Dat is dat mensen ouder worden, heel veel spullen kopen, verzamelen en in hun huis zetten en dan gaan ze dood.‘