V R E K K E N P A G I N A
Consuminderen, bezuinigen en besparen met een knipoog.
      Aangepast zoeken
      Wie was Sean O’Prah ook al weer?!?

      Hoewel de naam anders doet vermoeden is het slecht tuinieren op dodenakkers.

      De Ieren waren lang geleden erg verknocht aan hun aardappelen maar kwamen er achter dat er aan monocultuur grote nadelen zijn verbonden. Meer dan één miljoen Ieren stierven de hongerdood, rond het jaar 1850, omdat de aardappeloogst mislukte. Het was tevens voor velen de aanleiding om het groen-groen-groen-groen-knollen-knollen-land te ontvluchten en de parmantig zittende haasjes achter zich te laten. Gelukkig bleef Sean O’Prah wel. Sean was vroeger een wildebras wat zich onder meer uitte in het willekeurig tot moes slaan van mensen en het in brand steken van hun huizen. En dat was tijdens één van zijn vrolijke buien. U wilt niet weten, en ik ga het u ook niet vertellen, wat hij deed als hij eens met het verkeerde been uit bed was gestapt. Nee, echt niet. Sean was ook geen beste kok. Aardappelen at hij ongeschild en rauw op. Net als kippen. Hij is ook eens gezien met een varkenspoot in zijn mond terwijl het dier op zijn andere drie poten luid krijsend een heenkomen zocht. Gekke Sean.

      'Vertel snel verder goedheiligman.', hoor ik u denken.

      Hij werd verliefd op Kayleigh en zij op hem. Een mooi en lief herderinnetje met amandelvormige ogen, maar verder was ze een plaatje. Kayleigh liet Sean ervaren dat het leven ook een zachte kant kan hebben. Rust, regelmaat en rijstebrij zo u wilt. Sean wilde haar niet kwijt en wist dat zijn gedrag enige aanpassing behoefde zodat zijn liefde voor haar beantwoord zou blijven. Mensen tot moes slaan, plunderen en vernielen behoorde tot het verleden. Sean ging plots boodschapjes doen voor oude Ieren, werd een bekwaam volksdanser en richtte een vereniging ter bescherming van inheemse slangensoorten op. Hij werd geliefd. En dat deed hem goed. Sean begon ook ineens te tuinieren omdat het wroeten in de aarde hem zoveel rust bracht en omdat ze de opbrengst goed konden gebruiken. Hij plantte pardoes allerlei andere knollen dan die des aardappels in de grond. Hij experimenteerde met uien, prei, bonen, pompoenen, pastinaak, sla en spinazie. In het voorjaar legde hij een aardbeienveld aan en kweekte hij frambozen, kruisbessen en bramen.

      Straks gaan we samen zingen. Doet u gezellig mee?

      Kortom: hij was niet meer te houden. Aldus zorgde hij voor voldoende fruit en groente voor de hele gemeenschap. Ieder volgde zijn voorbeeld en het land kwam er weer bovenop. Kinderen zongen, onderwijl met veel plezier wiedend en schoffelend dat het een aard had, massaal het volgende lied (op de wijze van ‘Zeg ken jij de mosselman’ ):

      Zeg ken jij de Moestuin Ier de Moestuin Ier de Moestuin Ier

      Eerst sloeg hij alles tot moes na bier, moes na bier, moes na bier

      Maar nu werkt hij als tuinier, als tuinier als tuinier

      Zeg ken jij de moestuinier hij woont in de buurt van Galway

      En dat schrijf ik alleen maar omdat ik u graag wil vertellen dat het hebben van een moestuin, hoe groot of klein ook, u zoveel levensvreugde kan brengen en erg veel geld kan besparen. Eten uit uw eigen tuin geeft veel voldoening en de smaak is navenant. Begin eens met een kleine bak (maak er zelf anders één van wat resten ongeverfd hout, koop niet die belachelijk dure bakken uit de doe-het-zelf winkels) en wat losse potten. Doe wat ervaring op en breid het langzaam uit. Huur eventueel een lapje grond op een volkstuincomplex. Moestuinieren is echt een geweldig leuke hobby, u ontmoet veel leuke mensen en voor u het weet bent u onafhankelijk in uw groente- en fruitvoorziening. Sean overleed, zo cynisch kan het lot zijn, doordat hij zich verslikte in een slak die zich in een krop sla had verstopt. Daarom deze subtip: maak uw groentes wel goed schoon, lieve mensen.