✔️Besparen ✔️Bezuinigen ✔️Consuminderen ✔️Bespaartips

Gedrag

‘Ik denk, dus ik bespaar’, vrij naar Descartes.


De geldvrije dag: Wees uw onbewustheid bewust.


Neemt een grote hap vla in uw mond en spreek de volgende zin hardop uit: de betwiste onbewust bewuste, betwiste de bewust onbewuste betreffende de bewusteloze onbetwist bewuste. Maak nu eerst uw beeldscherm schoon. Dat was lachen. Misschien een rare zin maar er zijn dagen dat ik een dergelijke situatie in de praktijk meemaak.


We zijn ons soms niet meer bewust van ons gedrag. Ooit was ik klein. En ik had een droom. En die droom was dat ik op een dag een huisje uit de catalogus van Lego zou mogen bezitten. Dat huisje had een carport en een autootje. Het geheel kostte nieuw in de verpakking ƒ 20,00 (zo’n beetje € 9,00). Daar is deze heer als kleine dromende jongen maar liefst een half jaar voor aan het sparen geweest. Maar uiteindelijk was het vergaard en werd het begeerde gekocht. Als een kind zo blij. Mede vanwege kindheid. En blij.


Nuwertijds (een woord dat ik spontaan bedenk en graag aan onze mooie taal toevoeg) geef ik op een doordeweekse dag onbewust veel geld uit. Dat weet ik, dat ben ik mij bewust. Ik geef dus bewust onbewust geld uit. Huppatee, daar wordt weer een darmverklevende reep aangeschaft voor € 1,50 bij het tankstation. Flesje water erbij voor slechts € 2,00. En ze hebben daar ook van die mooie tijdschriften met auto’s die je toch nooit kunt of wilt betalen. Maar het blad gelukkig wel en dat kost maar € 5,95. En dan zitten we al op € 9,45, hetgeen de waarde van het huisje uit de jeugd reeds te boven gaat. Begrijpt u wat ik bedoel? Ja, hé?!? Wij begrijpen elkaar. Ik voel het en u vast ook. Mmmmmm. Warmte....


Binnenlui:
Maar ter zake: beste boeren, burgers, buiten- en binnenlui . Noot: Als er buitenlui zijn moeten er ook binnenlui zijn. We noteren dus vandaag de woorden ‘Binnenlui’ en ‘Nuwertijds’ als ontstaansmoment opdat De Dikke uit Dalen dat straks onbetwist in de analen moge vastleggen. Dwalen we weer af. Goed, laten we met elkaar afspreken dat we vanaf nu één dag per week (de dinsdag is de beste) geen enkele cent gaan uitgeven in het dagelijkse verkeer. Dus niet tanken, niet naar de supermarkt, niet in de kantine, niet op internet, nergens niet. Dat betekent soms improviseren als er bijvoorbeeld geen brood meer is. Maar dan is er altijd nog wel een beschuitje of knackebreud of een lekkere appel. Wees u bewust dat u geld uitgeeft en u zult meer besparen.


En denk erom: sjoemel niet met de geldvrije dag want dan vormen het hek en de dam geen eenheid meer. Geef overigens wel, en dat doet u vast altijd, aan de collectant voor het goede doel. Een dag per week geen geld uitgegeven en u heeft een rijker leven. Noteert De Dikke uit Dalen deze spreuk ook even?

Weg met status. Weg met aanzien. Weg met waardering zoeken.

 

Als u kleiner wilt gaan wonen omdat het u beter uitkomt dan gaat u toch kleiner wonen? Rijdt u in een knalgele driewieler uit 1972 met roestplekken en houdt u daardoor geld over om iets anders leuk te doen, dan is dat toch dik in orde? Heeft u een collectie truien/jurken/pakken/jassen van jaren her die u nog prima past waarom zou dan nieuwe kopen? Omdat 'de mode' zulks dicteert? 'Als het maar schoon en heel is.', zei mijn moeder altijd. Nou ja, niet altijd. Ze zei ook wel eens wat anders. Maar daar gaat het nu helemaal niet over.

 

Waarom vinden wij mensen, en dan gooi ik geheel de wereldbevolking voor het gemak maar even op één hoop, altijd op zoek naar waardering. Waarom willen we laten zien dat we 'iemand' zijn. Waarom moeten we ons naar anderen toe zo nodig groter maken. Als u nu een antwoord verwacht dan is dit een teleurstellend stukje geworden. Raadpleeg uw lokale socioloog en/of psycholoog voor een stukje duiding in deze.

 

Wat ik dan weer wel weet.

Het belangrijkste wat iemand mij ooit heeft meegegeven is de zin: 'Je mag zijn wie je bent.'

 

Zo! Dat is een onafhankelijkheidsverklaring van jewelste.

 

U bepaalt toch zeker zelf wie u bent en hoe u zich daarmee gedraagt. En hoe u zich voelt. En hoe u er uitziet. En wat u wel of niet koopt. Los van alle anderen. Dat wil niet zeggen dat we ons massaal moeten overgeven aan onaangepast gedrag, want we maken toch allemaal onlosmakelijk deel uit van die ene grote groep. Maar de groep heeft er geen last van als ik niet op het laatste model fiets rij of nooit op vakantie ga terwijl het gemiddelde lid van de groep 1,6 maal per jaar op reis gaat. Sterker nog: kan het u ten diepste iets schelen of uw buren of uw neef of uw vrienden het materieel beter hebben dan u? Andersom: zullen uw echte vrienden/geliefden u minder dierbaar vinden als u niet de nieuwste plaat van James Last, of hoe de hedendaagse rockers ook maar mogen heten, in huis heeft gehaald? Natuurlijk niet. Ze zijn uw vrienden om wie u bent en niet om wat u bezit.

 

Wees wie u bent en pas daar uw uitgavenpatroon op aan. De anderen vinden het vast wel goed.

 

‘It’s our behaviour, stupid.’ (vert: Je doet het zelf, gekkie).

Als u op weg gaat naar uw werk, een dagje op stap met de kinderen of simpelweg de supermarkt bezoekt: bereid u goed voor. Hoe vaak overkomt het u niet dat u onderweg overvallen wordt door hetzij dorst hetzij ‘lekkere trek’. Veel mensen gebruiken deze fysieke maar deels ook psychische vraag van het lichaam om eens goed geld uit te gaan geven bij tankstations. Subtip: tank mede hierom alleen nog maar bij de witte pomp, het is goedkoper en u wordt niet verleid tot het plegen van nutteloos waardeloos onzinnig onredelijk overdreven consumentisme. Maar dat moet u natuurlijk helemaal zelf weten want daar heeft uw onpartijdige Vrek verder geen enkel oordeel over.

 

Als u thuis een eigen flesje water vult kost het u letterlijk nog geen cent. Koopt u onderweg een flesje water bij de benzinepomp € 2,00. Snickers, Mars, Nuts en andere ongezonde tandenbedervende vol chemische rommel verpakte niet slavenvrije chocolade, maar ook hier heeft De Vrek verder geen oordeel over, kost in de supermarkt gemiddeld enkele tientallen centen per reep. Bij de pomp al snel meer dan € 1,00.

 

Hieronder dram ik even door voor het effect:

En dan hebben we het al helemaal niet over die kleffe deegwaren met vulling die in de tankstations aangekomen ineens ‘luxe pains’ zijn gaan heten en daar € 3,50 moeten kosten. Waarom weet niemand. U bent sneller en goedkoper uit als u zelf, en dat is gewoonweg ook handig, een paar flesjes water of andere drank in de auto heeft, zelf koffie meeneemt in zo’n handige thermobeker en het nodige snoepgoed (appels schijnen beter te zijn) in het dashboardkastje voorradig houdt.

Onze vrolijke vrienden uit Amerika zeggen al snel: ‘It’s the economy, stupid.’ Maar u en ik weten beter: ........ we doen het zelf. Wij maken de keuzes. Niemand anders.

Nog even (en dit is heel raar, geef ik toe, maar laat me nou maar even) een mopje tot besluit. Onze premier bezoekt de president van de Ooit Verenigde Staten van Amerika (OVS).Vraagt de president aan de premier:- ‘Do you have any hobbies Prime Minister?’ Van onze premier weten we dat hij een groot paardenliefhebber is en een eigen stoeterij heeft en tegelijk ook slecht Engels spreekt.- ‘Yes sir I fok horses.’- ‘Pardon !?!’- ‘Yes mister President, paarden.’

 

Er mag thans gelachen worden.

 

Het Halveringsprincipe

Vanuit de Verenigde Staten van Amerika heeft de Vrekkenkrant ooit het begrip ‘Halveringsprincipe’ naar ons geweldig lieve landje, u merkt dat ik vandaag een goede bui heb, gehaald. Het interessante van dat principe is dat het áltijd én direct werkt, veel geld oplevert maar zelden door de mens wordt toegepast. Voor de zekerheid herhaal ik de voorgaande en tevens verbazingwekkende zin nog maar eens: ‘Het interessante van dat principe is dat het áltijd én direct werkt, veel geld oplevert maar zelden door de mens wordt toegepast.’ Inderdaad waarde vrienden en vriendinnen (de goede bui blijft schijnbaar aanhouden) u had het de eerste keer al goed gelezen. Ik zal u het principe eens uit de doeken doen. "Doe dat dan wel op een haarfijne manier heerlijke Vrek van me!", hoor ik u denken. Tuurlijk.

 

Halveer het gehalveerde

Fabrikanten hebben het beste met u en mij voor. Ja, ik keek zelf ook vreemd op toen ik de vorige zin herlas, maar het staat er toch echt. Zo schrijven zij voor dat we van hun product een bepaalde hoeveelheid gebruiken ten einde een adequaat resultaat te behalen. Dat noemen ze dan een doseeradvies of een bereidingsadvies. Voorbeeld: ‘U neme een maatbeker van dit wasmiddel en uw was wordt stralend schoon.’ Nog één: ‘Neem een blokje en plaats deze in het daarvoor bestemde bakje in uw vaatwasser.’ Niet zelden blijkt het resultaat minimaal zo goed te zijn als u minder of zelfs de helft gebruikt.

Kijk eens of uw was schoon wordt als u de helft van het voorgeschreven wasmiddel gebruikt. Als dat zo is ga dan een volgende keer een stapje verder: halveer die helft ook eens en u houd een kwart over van de aanbevolen hoeveelheid. Als het niet werkt gaat u gewoon weer een stap terug. Gebruik een half blokje van het tablet voor de vaatwas als de vaat niet al te vuil is. Wat is nu de reden van die hoge voorgeschreven doseringen? Als het niet schoon wordt dan vinden wij het een slecht product. Daarom zorgt men voor een zeker surplus aan dosering zodat het zeker schoon wordt. Dan gaan we niet lopen zitten te liggen klagen dat het een slecht product is. Er zijn mensen die zeggen dat fabrikanten meer willen verdienen door ons meer te laten gebruiken. Als ik dat zou beweren dan lijkt het alsof ik geen goede bui meer zou hebben en dus hoort u mij hier nu niet over.

 

Maar er is meer

U kunt ook de helft minder shampoo gebruiken onder de douche. Of de helft minder scheerschuim. Gebruik de helft van de tandpasta. Geen twee klontjes suiker in de koffie maar één. Doe de helft minder thee in uw thee-ei. Zet die plank niet met acht spijkers vast maar met vier. Niet twee plakjes boterhamworst en/of kaas op uw boterham maar één plakje. Eet niet een hele zak chips leeg maar een halve. Drink een half glas frisdrank in plaats van een heel glas. Niet vier lampen laten branden in de huiskamer maar twee. Twee auto’s of één auto? Gaan we dit jaar twee keer op vakantie of één keer? Een gehaktbal van 200 gram of van 100 gram?

 

Wat het ook is: bedenk eens wat er zou gebeuren wanneer u slechts de helft doet, gebruikt, eet, drinkt of koopt van hetgeen u oorspronkelijk deed. Maar zorg wel dat u er gelukkig bij blijft. Als u zeer blij wordt van een heel glas frisdrank in combinatie met een grote zak chips: be my guest (kom gezellig logeren: vert.). Want deze heer wil u niets ontraden. Uw levensgeluk gaat mij aan het hart. Maar elkaar zo nu en dan een beetje prikkelen alsmede stof tot nadenken en inspiratie geven dat mag toch best? Ach, probeer het halveringsprincipe gewoon eens een paar weken uit en bespaar uzelf en uw eventuele gezin heel veel geld.

En nu denkt u, tenminste dat kan ik mij als inlevend type voorstellen, dat ik in de afsluitende zin nog even grappig uit de hoek probeer te komen met betrekking tot de meerdere malen aangehaalde goede bui die ik naar eigen zeggen zou hebben. Mooi niet.

 

Nog een voorbeeld: u heeft persoonlijk veel meer aan dat kleine goedkope boekwerk (dat hieronder op de foto staat) met meer dan 400 praktische bespaartips (hier bestellen: https://www.vanduurenmedia.nl/EAN/9789059407176/Bespaartips ) dan aan dat grote dure boek met .... ja, met wat eigenlijk.....

Het kleine boek is 75% goedkoper, gebruikt 80% minder grondstoffen, is voor 100% direct praktisch toepasbaar, leest u 800% sneller door met minimaal 375% meer plezier, terwijl dat grote boek in 98% van de huishoudens ongelezen alsmede onbegrepen in de kast staat.

 

Discipline is de basis van succes.

Rustig huis, rustig hoofd. Orde en tucht. Reinheid, regelmaat en rust. Mooie woorden. Soms zit ik in mijn kelder deze woorden in relatie tot mijn bestaan te overdenken. Dat maakt allerlei warme gevoelens bij mij los want ik heb het goed. En de reden dat ik het goed heb is, naast mijn lieftallige vrouw zonder wier lichtend voorbeeld mijn aardse reis aanmerkelijk stroever zou verlopen, dat ik zo’n evenwichtig personage ben.
 
Een opgeruimd en schoon huis geeft mij rust. En vanuit rust kan ik weer zaken ondernemen en heb ik de geestelijke ruimte om scheppend te denken en handelen. Door mijn gezonde levensstijl, waarbij een goede nachtrust onontbeerlijk is, sta ik elke ochtend kwinkelerend van vreugde en vol dadendrang op.
 
Soms heeft de Vrek te diep in meerdere glaasjes gekeken na een avond van ontspannende activiteiten in een etablissement waar het goed toeven was, waarbij met derden betekenis gegeven werd aan het woord bacchanaal. Dat moet zo nu en dan eens kunnen. Daags nadien ben ik niet geheel mans hetgeen in stemming en resultaat van mijn inspanningen tot uitdrukking gebracht wordt. Dat is op dat moment even jammer maar, de daaraan vooraf gegane avond indachtig, best te billijken. De boog kan immers niet altijd gespannen zijn.
 
Hoe dan ook: zorg voor rust, opgeruimdheid, reinheid, discipline en regelmaat. Dat kost niets maar levert u ontzettend veel op. U voelt zich beter, zult meer bereiken en zich vervolgens nog beter gaan voelen. En dan wou ik tot slot nog iets zeggen over spiralen en opwaarts maar dat weet ik even zo snel niet meer daar er gisteravond een bonte avond werd gehouden in een lokaliteit van zekere naam en faam waarvan ik mij alleen nog vaag de slotscéne bij de glasbak kan herinneren. Kijk…, dat bedoel ik dus.
 
Rust, ruimte, netheid, discipline en heel af en toe een frikandel. Met mayonaise.